بانک مقالات و تحقیقات آموزشی - فرهنگی

انتخاب:"ایران ما هزاران هزار سرباز و سردار چون " آریو برزن" به خود دیده است . مردان و زنانی كه دلاورانه جنگیده اند و از اسلام و ایران دفاع كرده ، با سربلندی و افتخار جان خود را فدا كرده اند. به كوچه ها و خیابان ها نگاه كنید ، نام این دلاوران و شهیدان را در همه جا می توانید ببینید. نام و راهشان جاودانه باد."

این بخشی از درس شانزدهم كتاب "فارسی" كلاس پنجم ابتدایی است كه تا پایان سال تحصیلی اخیر به دانش آموزان آیین از جان گذشتگی در راه میهن را می آموزد و شهیدان عصر حاضر را پاسبانان و پاسداران این خاك عزیز ، كه از هر ایل و تباری برای ایران و اسلام به مبارزه با خصم دون رفتند و ایرانی را سرافراز عصرها و سربلند میان نسل ها كردند.

با این وجود در تاریخ 5 تیر ماه امسال به شهرداری این شهر دستور دادند مجسمه آریوبرزن را از میدانی به همین نام در شهر یاسوج پایین بیاورد. حال اینكه نام آوری این سردار ایرانی نه به سبب عشیره و طایفه اش بوده نه به سبب مال و اموالش، كه هرچه از او به یادگار مانده دلیری و وطن پرستی و مبارزه بادشمنی است كه بر خاك میهنش تاخته است تا دست او كوتاه كند و تصور چنین حماقت هایی به ذهنش نیاید و در همین راه هم جان آزاده به دادار می سپارد و الگویی می شود تا امروز به كودكانمان چنین بیاموزیم كه وطن ذره ذره اش ناموس است و باید از آن به جان دفاع كرد. 

حال سئوال اینجاست با این نوع برخورد با مجسمه ای كه نمادی برای دفاع از وطن است، از سال آینده هم درس شانزهم فارسی "پنجم دبستان" آیروبرزن خواهد بود یا خیر؟ 

آیا می توان همچنان چنین خواند: 
وطن یعنی به دشمن راه بستن / به اوج آریو برزن نشستن
وطن یعنی دو دست از جان كشیدن / به تنگشتان و دشتستان رسیدن
زمین شستن ز استبداد و از كین / به خون گرم در گرمابه ی فین
وطن یعنی اذان عشق گفتن / وطن یعنی غبار از عشق رفتن
نماز خون به خونین شهر خواندن / مهاجم را ز خرمشهر راندن
سپاه جان به خوزستان كشیدن / شهادت را به جان ارزان خریدن
وطن یعنی هدف یعنی شهامت / وطن یعنی شرف یعنی شهادت